مهديخان كاشى از شهر آمده است ، اما من نديدم . روز سه‌شنبه 15 [ شعبان ] : امروز بايد برويم مهمان‌خانه قشلاق كه خاك قزوين است . صبح برخاستيم ، رخت پوشيديم ، خيلى دير سوار شديم ، سه ساعت از دسته رفته بود كه بيرون آمديم ، دم كالسكه امين السلطان ايستاده بود ، صارم الملك بود و حاجى لطفعلى خان برادرش بودند . حاجى لطفعلى خان مرخص شد كه برود طهران ، حكيم الممالك و پسرش هم ايستاده بودند ، حكيم مىخواست مرخص شود برود طهران رنگش سياه شده بود و مات ايستاده بود به زمين نگاه مىكرد ، در نهايت كج‌خلقى گفتم ، حكيم مىرود حكومت حاكم است ، هيچ جواب ما را نداد آمد افتاد روى پاى ما خاكبوسى كرد و گريه مىكرد . پسرش مات به صورت پدرش نگاه مىكرد كه چرا اينطور مىكند . حكيم الممالك همين‌طور گريه‌كنان رفت ، حرم و عزيز السلطان هم جلو رفته بودند ما هم سوار شديم و رانديم براى منزل ، صحرا همه سبز و خرم بود . جعده خاك بود . يك خط راست كشيده بود ، صحرا هم صاف بود كه از اول اين منزل اردوى آن منزل پيدا بود ، دو طرف سبز و خط راه خاك سفيد خيلى قشنگ بود . جعده را گرفته رانديم . به قدر دو فرسنگى كه رانديم طرف دست راست كوه بود . دامنه كوه دهات هيو « 36 » و خور « 37 » بود كه مال ميراخور است خود ميراخور هم آنجا بوده است . بعد ده آبيك مال نايب ناظر قديم است ، طرف دست راست دهات ساوجبلاغ « 38 » همه از دور پيدا بود . يك تپه‌اى پيدا بود يك باغى هم پهلوى تپه بود ، درخت زياد داشت ، به قدر نيم فرسنگ هم راه كمتر بود ، خواستيم برويم آنجا نهار بخوريم ، قدرى با كالسكه [ 19 ] رانديم ، راهش بد بود بعد سوار اسب شديم همه صحرا سبز و خرم است و تمام گل‌ورك « 39 » است اما هنوز باز نشده است ، همه غنچه است ، تك‌توكى باز شده است . وقتى همه اين گلها باز بشود تماشاى غريبى خواهد داشت - انشا اللّه بايد يكسال وقت گل ورك اينجاها بيائيم . خلاصه رانديم رسيديم به تپه ، باغ كوچكى بود اما درخت زياد داشت ، خانوار ده به باغ چسبيده بودند ديگر توى باغ نرفتيم ،

--> ( 36 ) . هيو : قصبه‌اى جزء دهستان فشند بخش كرج شهرستان تهران ( لغت‌نامهء دهخدا ) . ( 37 ) . خور : دهى است جزء دهستان فشند بخش كرج ( لغت‌نامهء دهخدا ) . ( 38 ) . اصل : ساوجبلاق ( 39 ) . ورك : نام خارى آن را سوزند و آتش آن بسيار تند و تيز مىباشد ( برهان قاطع ) .